UWAGA !! 

Zapraszamy do udziału w SZKOLNYM KONKURSIE MATEMATYCZNYM

 "Policzmy to z Ratajem"

Regulamin szkolnego konkursu matematycznego 

Etap IV - zadania

Już 13 marca 2019 r. (środa) po raz czwarty przystąpimy do

Ogólnopolskiego Konkursu Języka Niemieckiego Sprachdoktor.

Czytaj więcej

Maciej Rataj urodził się 19 lutego 1884 r. we wsi Chłopy niedaleko Lwowa.

  Maciej Rataj w okresie międzywojennym był najwybitniejszą postacią wyrosłą z ludu.Stał się symbolem chłopskiej postawy, wielkiej wartości i godności ludzkiej.

Był nauczycielem gimnazjum we Lwowie i Zamościu. To niezwykła postać w historii polskiego ruchu ludowego oraz wybitny poseł i marszałek Sejmu okresu międzywojennego.

Jak wyglądała droga, która zawiodła chłopaka z ludu,  nauczyciela z Zamościa w samo centrum sceny politycznej Najjaśniejszej Rzeczpospolitej. Już od czasów studenckich był znany jako płomienny mówca, człowiek oddany sprawom Polski, wsi i chłopów, nieustający w działalności społecznej i politycznej. Chłopi ufali mu, czuli w nim reprezentanta swych interesów, swego przywódcę.

  Maciej Rataj ur. 19 lutego 1884 r. we wsi Chłopy w woj. lwowskim. Jego ojciec był światłym chłopem, umiał czytać, gromadził czasopisma, które Maciej podkradał i poznawał przedsmak czytanych rzeczy. Od wczesnego dzieciństwa Maciej swój czas dzielił między pomoc rodzicom przy pracy, naukę i psoty wiejskie. Tą pracą było pasanie krów i pomoc w gospodarstwie. Gdy miał sześć lat rozpoczął naukę w szkole. Był pilnym uczniem. Jako 12 - letni chłopiec opuścił dom rodzinny i rozpoczął naukę w gimnazjum we Lwowie. Maciej należał do wyróżniających się uczniów. Z największym zamiłowaniem uczył się łaciny i języka polskiego. Dzięki pilności i pracowitości otrzymywał często oceny celujące.

  Wspominając szkolne lata pisał :

 “W gimnazjum bywało rozmaicie, zaznało się, co znaczą lata spędzone w suterenach, jak chleb smakuje ze stopionym masłem, jak pięknie jest spędzać noce księżycowe na czytaniu “Trylogii”. Nie dostawałem nic z domu poza dobrym słowem i czułym sercem”.

 Po zdaniu matury zapisał się na Uniwersytet Lwowski. Studiował na wydziale filologicznym.  Tu poznał trudy, jakie wiejskie dziecko musi pokonać, aby zaadaptować się w nowym miejskim otoczeniu.

   Będąc studentem nawiązał kontakt z Polskim Stronnictwem Ludowym. Poznał też przywódców ruchu ludowego: Wincentego Witosa, Andrzeja Średniawskiego, Jana Stapińskiego.

W sierpniu 1908 r. Rataj powrócił do IV Gimnazjum we Lwowie, ale  jako nauczyciel.

Uczył języka łacińskiego, greckiego i podstaw filozofii. Był wychowawcą i opiekował się kółkiem filozoficznym. Wiele uwagi poświęcał sprawom samorządu szkolnego. Ratąj wspólnie z uczniami ułożył statut, w którym zawarte były wskazówki jak załatwiać sprawy klasowe, utrzymywać moralny porządek, solidaryzować się z kolegami i przygotowywać się do przyszłej pracy społecznej.

Cztery lata pracował w gimnazjum. W tym czasie ożenił się z Bolesława Wilczyńską.

 W 1912 r. Maciej Rataj dla poratowania zdrowia zrezygnował z pracy we Lwowie i przeniósł się do Pełkini - rezydencji Czartoryskich. Udzielał tu korepetycji dzieciom księcia Czartoryskiego. Tu też przyszła na świat jego ukochana i jedyna córka Anna.

 W 1918 roku Maciej Rataj objął stanowisko nauczyciela łaciny w gimnazjum w Zamościu. Będąc profesorem łaciny i greki w Gimnazjum im. Zamojskiego dał się poznać jako gorliwy ludowiec i uzdolniony redaktor “Gazety Zamojskiej", która szerzyła idee niepodległości Polski. Organizował patriotyczne manifestacje zyskując sobie autorytet u miejscowego społeczeństwa. Jako syn chłopski doskonale wczuwał się w psychikę i potrzeby środowiska chłopskiego. Zyskując autorytet u miejscowego społeczeństwa 26 stycznia 1919 roku został wybrany na posła do Sejmu Ustawodawczego Rzeczpospolitej Polskiej.

Był dumny i szczęśliwy ze swoich poselskich obowiązków. Miał świadomość, iż jest współ budowniczym odradzającej się Polski.

30 czerwca 1920 roku w trakcie  debaty  nad projektem powołania Rady Obrony Państwa Rataj wygłosił przemówienie. Oto jego fragmenty:

“Wysoki Sejmie!... Położenie Państwa jest niewątpliwie ciężkie, o tym wszyscy wiemy i byłoby daremnie łudzić się, byłoby daremnie zakrywać to przed swojemi oczyma. I zrozumiałe jest, że Państwo i ci, którzy za Państwo odpowiadają chcą i powinni chwycić się wszelkich środków, ażeby ciężkiemu położeniu zaradzić. Trzeba w tem ciężkim położeniu dobyć wszelkie siły, dobyć całą energię, poderwać naród do ofiarności i do ostatecznych wysiłków do obrony państwa".

 W okresie od 24 lipca 1920 do 19 września 1921 roku sprawował funkcję ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego w gabinecie Wincentego Witosa. Dużą wagę przywiązywał Rataj do zagadnienia Samorządu Szkolnego. Uważał bowiem, że dobra szkoła może się dobrze rozwijać w klimacie współpracy władz rządowych z nauczycielami i społeczeństwem. Powołał Samorządy Szkolne, które odegrały wielką rolę w upowszechnianiu oświaty i wiązaniu szkoły ze społeczeństwem.

l grudnia 1922 roku Maciej Rataj zostaje wybrany Marszałkiem Sejmu. Nakreślił program najważniejszych prac Sejmu.

Po pierwsze - należy uporządkować system prawny.

Po drugie - dostosować ustawy do uchwalonej konstytucji

Po trzecie - uzdrowić Skarb Państwa

Po czwarte - należy na czas uchwalić budżet.

 Starał się zawsze, aby Sejm wzorowo spełniał swe zadania W myśl zasad: poszanowania prawa, panowania nad brutalną siłą oraz prawa każdego narodu do niepodległego bytu.          Piastowanie funkcji Marszałka Sejmu przez Rataja przypadło na dramatyczne momenty w historii Polski. W dwa tygodnie po jego wyborze  zginął od kuli Eligiusz Niewiadomskiego Prezydent Rzeczpospolitej prof. Gabriel Narutowicz.

 Mord ten  wstrząsnął Ratajem.  W przemówieniu wygłoszonym w Parlamencie 21 grudnia 1922 roku oświadczył:

“Panowie Posłowie dnia 16 grudnia padł ugodzony morderczą ręką pierwszy Prezydent Rzeczpospolitej w pierwszym dniu urzędowania. Historia nasza w ciągu wieków wykazała niejedno przewinienie obywateli Rzeczpospolitej, niejeden występek - zamordowania głowy państwa nie zarejestrowała... Na konferencji odbytej w kilka godzin po objęciu urzędu powiedział mi ś.p. Gabriel Narutowicz: “Wymazałem z pamięci wspomnienie o tym, kto był za mną, kto przeciw mnie, kto miał dla mnie słowa życzliwości, kto słowa zniewagi. Godzić trzeba i łagodzić walki, bo państwo w potrzebie”. Padł zanim przystąpił do realizacji tych zamierzeń. Cieniom ś.p. Gabriela Narutowicza, pierwszego prezydenta Rzeczpospolitej hołd i cześć! Na znak żałoby zamykam posiedzenie."

  Jako urzędujący prezydent mianował  premierem generała Władysława Sikorskiego .           W przedterminowych wyborach Prezydentem wybrano Stanisława Wojciechowskiego .

Okres urzędowania Rataja jako Marszałka trwał prawie sześć lat.

W wyborach do trzeciego Sejmu w 1928 roku zdobył mandat poselski z listy PSL “Piast" i oddał  się  pracy w komisji budżetowej.

W marcu 1931 roku powstało Stronnictwo Ludowe, Rataj został członkiem i redaktorem naczelnym “Zielonego Sztandaru".

 Był jednym z twórców  tego tygodnika i organizatorem jego bazy technicznej. Zadania jakie stawiał to: obrona moralnych, politycznych i gospodarczych interesów wsi. Rataj pisał:

“Walczyć będziemy o interesy polityczne wsi, o demokrację, o należny szerokim masom chłopskim wpływ na rząd i politykę w państwie i w tym przekonaniu, iż walczymy równocześnie o interes państwa. Rolnictwo jest podstawową gałęzią produkcji w Polsce, nie tylko dlatego, że bezpośrednio zatrudnia i żywi największą ilość ludzi w kraju, ale i dlatego, że bezpośrednio zatrudnia i żywi największą ilość ludzi w kraju, ale i dlatego, że za nim i o nie opierają się inne gałęzie życia gospodarczego."

 Z troską i wnikliwością pisał o niebezpieczeństwach grożących Polsce z zewnątrz, przewidywał wojnę z Niemcami.

W 1935 roku objął funkcję prezesa Stronnictwa Ludowego,  której w niedługim czasie się zrzekł .

 Na nadzwyczajnym kongresie SL w 1938 roku zwrócił uwagę na grożące Polsce niebezpieczeństwo ze strony  Niemiec.

Odegrał niezwykle ważną rolę w tworzeniu  podziemia antyniemieckiego w okupowanym kraju. Był współorganizatorem działalności Ruchu Ludowego w pierwszych miesiącach okupacji  powołując konspiracyjne Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego i wypracował główne kierunki jego działalności.

 Maciej Rataj stał się już od września 1939r.  obiektem zainteresowania niemieckich władz okupacyjnych.

28 listopada 1939 roku Maciej Rataj został aresztowany przez gestapo . Do 14 lutego 1940 roku był więziony na Pawiaku. 30 marca 1940 roku został ponownie tam osadzony skąd już nie wrócił. 21 czerwca 1940 roku zostaje rozstrzelany w lesie koło Palmir.

 Po krótkiej jeździe wysadzono skazańców w lesie.  Kazano wykopać dół.  Po chwili odbyła się egzekucja.

  Sylwetka Macieja Rataj a nie byłaby pełna gdybyśmy pominęli jego życie rodzinne. Był wzorowym mężem i ojcem. Po  trudnych miesiącach pracy i walki politycznej chętnie spędzał wolny czas z rodziną. Wielką miłością darzył swoją córkę Hannę. Pisane do niej listy są nie tylko świadectwem uczuć ojcowskich, ale również dokumentem mówiącym o nierozerwalnej więzi łączącej go ze wsią i chłopami.

Oto fragment listu Macieja Rataja do córki:

“Dużo przeszedłem w swoim życiu. Tobie chciałbym choć w części oszczędzić szukania dróg po ciemku, na co ja byłem skazany. Jestem chłopskim synem, a ty Hanuś, wnuczka chłopów - o tym nie zapomnij i jeśli, panienko, zobaczysz chłopkę albo chłopa uczcij w nich babkę swoją albo dziadka."

Wzruszający list napisał marszałek Rataj do swej ukochanej córki Hani. Jak relikwie nosiła te 62 słowa pani Anna Stankiewicz od chwili, gdy dowiedziała się o śmierci swojego ojca.

“Pragnę byś pamiętała i ty, i twoje dzieci jeśli je mieć będziesz żem wyszedł ze wsi i że do końca życia pozostałem serdeczny tym, z których wyszedłem. Po ojcu moim przypadnie mi zapewne jakiś zagon w Chłopach, który powinien przejść na ciebie. Chciałbym byś zachowała tam choć skrawek ziemi, który by cięłączył z miejscem mojego urodzenia i z klasą z której wychodzę."

Córka Macieja Rataj a Anna Stankiewicz zginęła podczas Powstania Warszawskiego wraz ze swoim mężem i półrocznym synkiem Maciejem.

Marszałek Rataj był wielkim przyjacielem młodzieży. Traktował młodych ludzi z powagą! wielką troskliwością. Wszczepiał szlachetną ideę ukochania narodu i budził samodzielną inicjatywę u młodych działaczy ludowych.

 Po ekshumacji zwłok uroczysty pogrzeb Macieja Rataja odbył się 23 czerwca 1946 roku w Palmirach.

                                     “Jego będzie za grobem zwycięstwo".


 

 

Certyfikaty dla uczniów

 

Partnerzy szkoły

 

   

 

 

 

 

 

  
   
   

 

 

 

                

         

 

 
 
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies(ciasteczek) i podobnych technologii w celach statystycznych oraz w celu dostosowania naszej strony do indywidualnych potrzeb użytkowników. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na stosowanie cookies.
  Ciasteczka na tej stronie.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk